S’përgjova diellin kur u fsheh pas malit,

Muzgu grizoi pyllin e me nxit për rrugë.

Si fshatar i regjur gjej rrugën e fshatit,

Mar rrjedhën e lumit mbi zhavorre dhe gurë.

Pllaq-plluq nëpër ujra. Mes lumit ndal,

Kur do t’ia dëgjoj sërish zërin fëshfërimës?!

I mbërthyer brenda guaskës – metal,

Zhgënjimpërzhitur nga stina e brymës...

Ndjeva se ky çast ishte gjumi im më i gjatë,

Klithma e mëllenjës nga hutimi më shkund!

Ngadalë muzg’i mbrëmjes po zbriste mbi fshat,

Më të bukur mantel nuk kisha parë kund!

2007