VOAL - Online Zëri i Shqiptarëve

VDEKJA E ANTONJITO  EL KAMBORIOS
Poemë nga FEDERICO GARCIA LORCA
Përktheu: FASLLI HALITI

E Enjte, 02.12.2015, 09:40pm (GMT1)


FEDERIKO GARCIA LORKA
 
   5 giugno 1898 - 19 agosto 1936


 

 VDEKJA E ANTONJITO  EL KAMBORIOS
                                                                                                                
                                       Hoze Antonio Rubio Sakristas

 

Zërat e vdekjes kumbuan
afër Guadalkuivirit.
Zëra antikë që rrethojnë
një zë karafili burrëror.
Nguli në çizme
Kafshimet e derrit të egër.
Në luftë bënte kërcime,
sapunisje prej delfini.
Lagu me gjakun e armikut
kravatën e vet të kuqe gjak,
por ishin katër thika
dhe iu desh të dorëzohej.
Kur yjet ngulën
rrezet në ujin gri,
kur demat ëndërrojnë
lule veronikat e violaçoket,

    
zërat e vdekjeve kumbuan
afër lumit Guadalkuivir.

*
 

Antonio Heredia
Kamborio me flokë të sertë
zeshkan i hënës së gjelbër,
zë karafili burrëror:
kush ta mori jetën
afër Gualdalkuivirit?
Katër kushërinjtë e mi Heredias,


bij të Benamehit.
Atë që tek të tjerët s’e kishin zili
zili e patën tek unë.
Këpucë ngjyrë gështenjë,
medalione fildishi
lëkura ime e pabrumosur
me ulli e jasemin.
Ah Antonjito Kamborio,
i denjë për një perandoreshë!
Kujtohu për Madonën
sepse je duke vdekur.
Ah, Federiko Garcia,
thirr rojën civile!
Torsi m’u ça
Si degë misri.

*
Tre gulçe gjaku pati
dhe vdiq profil.
Monedhë e gjallë që kurrë
s’do kthehet, s’do përsëritet.                   
Një engjëll cigan vuri me kujdes

    

kokën e tij mbi një jastëk.
Të tjerët, të skuqur prej lodhjes
ndezën një qiri.
Dhe kur katër kushurinjtë
arritën  në Benamehi,
zërat e vdekjes heshtën
afër lumit Guadalkuivir.

Përktheu: FASLLI HALITI


Copyright © 2005-2008 Nulled by [x-MoBiLe]. All rights reserved.