E Martë, 10.15.2019, 01:42am (GMT+1)

Ballina Linqe Stafi Kontakt
 
 
::| Fjala:       [Advance Search]  
 
Gjithë lajmet  
LAJMI I FUNDIT
OPINONE-EDITORIALE
ZVICRA
INTERVISTË-PRESS
SHQIPTARËT
LAJME NDËRKOMBËTARE
POLITIKË
DIASPORA NË ZVICËR DHE BOTË
PERSONAZH
ART KULTURË
DOSSIER
KËNDI I SHKRIMTARIT
HOLLYWOOD
AFORIZMA
GOSSIPE
SPORT
::| Newsletter
Emri juaj:
Emaili juaj:
 
 



 
OPINONE-EDITORIALE
 
MEDIA SOCIALE DHE LUFTA E RE E FTOHTË
Nga PHILIP N. HOWARD, Reuters

E Hënë, 08.06.2012, 10:16am (GMT+1)



Një Luftë e re e Ftohtë është duke filluar. Kjo nuk ka të bëjë me kundërvënien e forcave ushtarake, por ka të bëjë me ide konkurruese se si duhet të organizohet jeta politike. Betejat janë në mes të mediave transmetuese dhe mediave sociale të sapo dala në dritë, të cilat kanë qasje shumë të ndryshme të prodhimit të lajmeve, të pronësisë dhe të censurës. Dhe disa nga betejat më të mëdha janë në Rusi, ku elitat në pushtet që dominojnë mediat transmetuese janë vënë kundër grupeve të shoqërisë civile që lulëzojnë përmes mediave sociale.

Ndërsa media elektronike është më e dobishme për qeveritë autoritare, media sociale tani përdoret nga qytetarët për të monitoruar qeverinë e tyre. Për shembull, në fillim të vitit 2012, pati zëra se një ultranacionalist i ri, Alexander Bosykh, ishte duke u emëruar për të drejtuar një Komision Shumëkombësh të Politikave Rinore. Një foto e famshme e Bosykh që disiplinon lirinë e fjalës u nxor dhe u qarkullua gjerësisht në mesin e blogeve në gjuhën ruse dhe në faqet e lajmeve në internet, duke asgjësuar perspektivat e tij për atë post (edhe pse nuk i jepej fund karrierës së tij).
Këto nuk janë thjesht luftra informimi midis elitave politike dhe aktivistëve të persekutuar të demokracisë. Ka një çarje të thellë strukturore në mes të organizimit dhe vlerave të mediave elektronike dhe atyre të mediave sociale. Putin është truri i mediave, por aftësitë e tij janë në mediat elektronike. Kremlini e di se si të menaxhojë mediat transmetuese. Transmetuesit e dinë se nga vijnë financimet e tyre, dhe ata e dinë se çfarë ndodh në qoftë se ato media bëhen shumë kritike. Në të vërtetë, ndryshimet e fundit të Putinit në ligjet e mediave të vendit janë të dizajnuara veçanërisht për të mbrojtur mediat transmetuese dhe për të bllokuar mediat sociale.
Në Rusi, kritikët kanë qenë të prirë drejt mediave sociale, ku ata kanë kultivuar forma të reja të opozitës anti-qeveritare, të orientimit qytetar. Jeta politike ruse tani është e mbushur me shembuj të projekteve qytetare në internet që bëjnë gjëra të cilat shteti nuk mund ose nuk do që t'i bëjë. Liza Alert ndihmon për të koordinuar kërkimin për fëmijët e zhdukur. Faqet e tjera merren me ankesat për shërbimet e dobëta publike dhe koordinon vullnetarët. (Sqarim: Kohët e fundit unë kam pranuar mbështetje financiare nga Universiteti Shtetëror i Moskës i Çështjeve Humanitare për kërkime shkecore dhe shpenzime udhëtimi).
Beteja më e fundit në Luftën e Ftohtë kundër Mediave përfshin sistemin e rrjeteve të kamerave të qeverisë për monitorimin e zgjedhjeve. Për të përgatitur zgjedhjet e fundit, qeveria shpenzoi gjysmë miliardë dollarë për rrjetet e kamerave për çdo qendër votimi në vend. Me skepticizëm të përhapur në lidhje me transparencën e regjimit të Putinit, ky veprim është projektuar për të përmirësuar besueshmërinë e procesit zgjedhor.
Zgjedhjet u mbajtën më 4 mars 2012, dhe një version interesant i zhvillimit të zgjedhjeve u dha në YouTube. Për kundërshtarët politikë Putinit, rrjetet e kamervae demonstruan indiferencën e qytetarëve në zgjedhje. Për ultranacionalistët e Rusisë, rrjetet e kamerave zbuluan një vjedhje josistematike. Mjerisht, komisioni vendosi që dëshmi video të vjedhjeve nuk do të jetë e pranueshme. Përmbajtjet e videove në mënyrë sistematike nuk janë shqyrtuar, dhe rezultatet zgjedhore nuk u vunë fare në dyshim.
Çfarë po ndodh në Rusi, po ndodh edhe gjetkë. Aktivizmi Digital është në rritje globalisht, dhe ndikimi i këtyre projekteve të aktivistëve rritet në mënyrën më mbresëlënëse nga viti në vit. Pranvera arabe përfshiu vendet ku qytetarët përdorën mediat sociale për të krijuar lajmet të cilat transmetuesit e diktatorit nuk i pasqyrojnë. Vetësakrifica e Bouazizit dhe vrasja e Saidit u bë incidente që nxitën kryengritje për shkak të mediave sociale. Ben Ali i Tunizisë dhe Mubarak i Egjiptit u kapën definitivisht nga organizimet e mediave sociale. Në Iran, Lëvizja e Gjelbër opozitare përdor Facebookun për të çuar përpara kauzën e vet, ndërsa përgjigjet e propagandës së mullahëve vijnë në formën e një filmi.
Në Arabinë Saudite, komedia e jetës publike e prodhuar në shtëpi jepet në YouTube, ndërsa transmetuesi televiziv shtetëror mbulon ceremonitë e monarkut. Në Kinë, partia zotëron të gjitha mediat, por duket më pak dhe më pak e aftë për të kontrolluar bisedat politike në mes të qytetarëve kineze nëpëmjet operatorit të saj të mediave sociale.
Rusia, Kina dhe Arabia Saudite kanë kultura shumë të ndryshme politike. Por qeveritë e tyre kanë një qëndrim të përbashkët për menaxhimin e mediave dhe mësojnë nga njëri-tjetri. Dhe ata gjithmonë mbështetin mediat transmetuese. Në shumicën e vendeve autoritare, mediat elektronike ose janë shtetërore ose nën një oligopol privat. Në secilën formë, elitat në pushtet punojnë shumë për të mbrojtur mediat transmetuese.
Media sociale nuk është thjesht irreverent. Sapo projektet e mediave sociale shfaqen, kodi dhe hardware i tyre shpesh riciklohen dhe ripropozohen. Deri kohët e fundit, udhëheqësit rusë qytetarë debatonin se çfarë duhet të ketë ndodhur në të gjitha kamerat dixhitale që ishin të shpërndara gjatë zgjedhjeve të fundit. Kur Rusia u godit së fundmi nga përmbytjet, përgjigja erdhi: Ata do të ri-instalohen për të monitoruar rindërtimin e ndërtesave që u shkatërruan nga përmbytja. Platforma tejet popullore Ushahidi që grupet qytetare krijuan gjatë krizës tërhoqi më shumë se 50000 vizitorë në dy ditët e para të përdorimit.
Është e vështirë të dihet se si Lufta e Ftohtë Media do të fitohet, por unë do të vë bastin për aktorët e shoqërisë civile dhe të mediave sociale./Skënder Buçpapaj
-
Philip N. Howard është profesor i komunikimit, informacionit dhe studimeve ndërkombëtare në Universitetin e Uashingtonit (http://www.com.washington.edu/faculty/howard.html). Aktualisht ai është studiues në Qendrën e Universiteti për Teknologji të Prinstën për Politikën e Informacionit (https://citp.princeton.edu/).
--
Social media and the new Cold War
August 1, 2012 @ 6:58 pm

By Philip N. Howard

[1]There is a new Cold War starting.
It does not involve opposing military forces, but it does involve competing ideas about how political life should be organized. The battles are between broadcast media outlets and social-media upstarts, which have very different approaches to news production, ownership and censorship. And some of the biggest battles are in Russia, where the ruling elites that dominate broadcast media are pitted against the civil society groups that flourish through social media.

Whereas broadcast media is most useful for authoritarian governments, social media is now used by citizens to monitor their government. For example, in early 2012, rumors circulated that a young ultranationalist, Alexander Bosykh, was going to be appointed to run a Multinational Youth Policy Commission. A famous picture of Bosykh [2] disciplining a free-speech advocate was dug up and widely circulated among Russian language blogs and news sites, killing his prospects for the job (though not ending his career).

These are not simply information wars between political elites and persecuted democracy activists. There is a deep structural rift between the organization and values of broadcast media and those of social media. Putin is media savvy, but his skills are in broadcast media. The Kremlin knows how to manage broadcast media. Broadcasters know where their funding comes from, and they know what happens if they become too critical. Indeed, Putin’s recent changes to the country’s media laws [3] are specifically designed to protect broadcast media and burden social media.

In Russia, critics have been driven into social media, where they have cultivated new forms of anti-government, civic-minded opposition. Russian political life is now replete with examples of online civic projects doing things the state can’t or won’t do. Liza Alert [4] helps coordinate the search for missing children. Other sites track complaints about poor public services [5] and coordinate volunteers [6]. (Disclosure: I recently accepted financial support from Moscow State Humanities University for research and travel expenses.)

The most recent battle in the Media Cold War involves the government’s webcam system for monitoring elections. To prepare for the last election, the government spent half a billion dollars on webcams for every polling station in the country. With widespread skepticism about the transparency of Putin’s regime, this move was designed to improve the credibility of the electoral process.

The election was held on March 4, 2012, and a highlight reel of election antics went up on YouTube [7]. For Putin’s political opponents, the webcams demonstrated citizen disinterest in the election. For Russia’s ultranationalists, the webcams revealed no systematic fraud. Alas, the elections commission decided that video evidence of fraud would not be admissible [8]. The video feeds were not systematically reviewed, and the electoral outcomes were never in doubt.

What’s happening in Russia is happening elsewhere. Digital activism is on the rise globally, and the impact of these activist projects grows more impressive year by year. The Arab Spring involved countries where citizens used social media to create news stories that the dictator’s broadcasters would not cover. Both Bouazizi’s self-immolation and Said’s murder became the inciting incidents of uprisings because of social media. Tunisia’s Ben Ali and Egypt’s Mubarak were definitely caught off guard by social-media organizing. In Iran, the opposition Green Movement uses Facebook to advance its cause, while the mullahs’ propaganda response comes in the form of a movie [9].

In Saudi Arabia, the public streams home-brewed comedy shows on YouTube [10], while the state-run television broadcaster covers the monarch’s ceremonies. In China, the party owns all media, but seems less and less able to control political conversation among Chinese citizens [11] over its own social-media operator.

Russia, China and Saudi Arabia have very different political cultures. But their governments have a common approach to media management and learn from each other. And they always back broadcast media. In most authoritarian countries, broadcast media are either state-run or under a private oligopoly. In either form, ruling elites work hard to protect broadcast media.

Social media is not simply irreverent. Once social-media projects roll out, their code and hardware often get recycled and repurposed. Until recently, Russian civic leaders were debating what should happen to all the digital cameras that were distributed during the last election. When Russia was recently hit by flash floods, the answer came: They would be redeployed to monitor the reconstruction of the buildings that were destroyed by flooding. The crowdsourcing Ushahidi platform that civic groups deployed during the crisis drew more than 50,000 unique visitors in the first two days of use.

It is hard to know how the Media Cold War will be won, but I’d put the money on civil society actors and social media.
Philip N. Howard is professor of communication, information and international studies at the University of Washington (http://www.com.washington.edu/faculty/howard.html). Currently, he is a fellow at Princeton University's Center for Information Technology Policy (https://citp.princeton.edu/).


Përktheu: Skënder Buçpapaj


Rating (Votes: )   
    Comments (0)        Dërgoja shokut        Printo


Other Articles:
PO NUK VOTUAN MË 6 GUSHT, ED RAMA « OUTSIDER »- PS DEL NË PENSIONNga ELIDA BUÇPAPAJ    (08.04.2012)
VRITET EDHE NJËHERË AT ANTON HARAPINga FRANK SHKRELI (08.03.2012)
TURPET E KOMBEVE TË BASHKUARANga FRANK SHKRELI (07.31.2012)
SHAKAJA DIPLOMATIKE E KRYEMINISTRIT TURK DHE BENga SHABAN MURATI (07.30.2012)
Barometri diplomatik“RUAJTJA E KOSOVËSNËN SERBI”, VAMPIRIZIM I POLITIKËS KOLONIALISTE TË SLOBODAN MILOSHEVIQITNga Prof. Dr. MEHDI HYSENI (07.29.2012)
Ambasadori amerikan i përgjigjet Veton Surroit"ZVARRANIKU NGA OZI"Nga KRISTOFER DELL (07.28.2012)
MBRETËRESHA E FRANCËS DHE KRYEMINISTRI YNËNga ELVIN LUKU (07.28.2012)
In memoriamALI PODRIMJA (1942-2012)Nga Don LUSH GJERGJI (07.26.2012)
ZGJEDHJET PRESIDENCIALE DHE POLITIKA E JASHTME AMERIKANENga FRANK SHKRELI (07.25.2012)
MEDITIME NË 100 VJETORIN E PAVARËSISËNga RESHAT KRIPA (07.24.2012)



 
::| Lajme të fundit
::| Kalendari
Tetor 2019  
D H M M E P S
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
 
::| Hot News
PËRMBYTJET NË SHQIPËRI - QEVERIA THOTË SE GJENDJA ËSHTË KRITIKE, KËRKON NDIHMË NGA BRUKSELI
ARVIZU - PRESIM QË DREJTËSIA SHQIPTARE TË DËNOJË TRAFIKANTËT E NJERËZVE
NATO NUK MUND TË NDIHMOJË NË KRIJIMIN E USHTRISË NË KOSOVË
GJERMANIA, FRANCA, BRITANIA E MADHE, HOLLANDA DHE DANIMARKA KUNDËR STATUSIT TË VENDIT KANDIDAT PËR SHQIPËRINË
THAÇI PARALAJMËRON ZGJEDHJEN E PRESIDENTIT GJATË JAVËS SË ARDHSHME
MISIONI MISHELËNga MICHELLE OBAMA, Newsweek
BABAI E NJEH MË MIRËNga THOMAS L. FRIEDMAN, New York Times
NATO dhe BE borxhlinj ndaj Kosovës ?Nga Elida Buçpapaj

 
VOAL
[Shko lart]