E Premte, 12.06.2019, 04:41am (GMT+1)

Ballina Linqe Stafi Kontakt
 
 
::| Fjala:       [Advance Search]  
 
Gjithë lajmet  
LAJMI I FUNDIT
OPINONE-EDITORIALE
ZVICRA
INTERVISTË-PRESS
SHQIPTARËT
LAJME NDËRKOMBËTARE
POLITIKË
DIASPORA NË ZVICËR DHE BOTË
PERSONAZH
ART KULTURË
DOSSIER
KËNDI I SHKRIMTARIT
HOLLYWOOD
AFORIZMA
GOSSIPE
SPORT
::| Newsletter
Emri juaj:
Emaili juaj:
 
 



 
OPINONE-EDITORIALE
 

MYSLIMANËT DUHET TË BESOJNË TE SHBA-të

Nga TARIQ RAMADAN, Washington Post


E Hënë, 09.13.2010, 03:04pm (GMT+1)

 

Vetëm pak kohë më parë, Evropa dukej të ishte ajo pjesë e perëndimit që i druhej më së shumti Islamit. Ishte pikërisht Evropa e përfshirë në kundërthëniet rreth përdorimit apo ndalimit të shamisë së kokës apo në debatet për ndërtimin e xhamive në Francë, Zvicër, Gjermani e Holandë.

Në javët e fundit duket se raportet e Amerikës me Islamin kanë ndryshuar. Beteja për ndërtimin e një qendre islamike në afërsi të vendit ku dikur ishte Qendra Botërore e Tregtisë apo përplasjet pas planeve të pastorit në Florida për djegien e Kuranit, duket se kanë krijuar shqetësime të ngjashme edhe në SHBA.

Në këto kushte, gazetarë e intelektualë, për ironi dhe ata evropianë, kanë nxituar të flasin për rritjen e islamofobisë në Shtetet e Bashkuara.

Anketat tregojnë se rreth gjysma e amerikanëve kanë qëndrime të pafavorshme ndaj fesë islame dhe frika nga ky besim në Shtetet e Bashkuara është e pamohueshme.

Por, a është kjo ndjesi e njëjtë me ksenofobinë apo racizmin? Nuk besoj së kemi barazi të situatave. Shqetësime të kuptueshme dhe normale mund të shndërrohen në një mohim aktiv dhe ndonjëherë dhe në racizëm të hapur, kur politika dhe mediat nxisin flakët e një zjarri të tillë. Kjo është ajo që po ndodh aktualisht në SHBA.

Shumica e amerikanëve nuk dinë shumë rreth besimit islam, por megjithatë i tremben atij si diçka e dhunshme dhe e huaj për shoqërinë e tyre. Problemi me të cilin duhet të përballemi këtu nuk është urrejtja, por padija.

Sfida për myslimanët e Amerikës është të respektojnë drojën e bashkëqytetarëve të tyre, derisa duhet të përballen me keqpërdorimin politik të drojës së qytetarëve të zakonshëm.

Percepsionet negative për Islamin nuk janë diçka e re në perëndim. Ato nuk fillojnë më 11 shtator 2001, por datojnë nga mesjeta.

Në fund të shekullit XX, këto dolën në sipërfaqe në kohë krizash, siç ishte Revolucioni Islamik në Iran apo rasti i dënimit me vdekje të Salman Ruzhdisë. Së fundi, sulmet terroriste të 11 Shtatorit, por dhe ato në Bali, Madrid e Londër, së bashku me luftërat në Afganistan e Irak, si dhe konflikti izrealito-palestinez ushqejnë frikën se Islami është armik.

Myslimanët amerikanë duhet t’i kuptojnë këto frika dhe të sillen drejt. Pavarësisht nga situata aktuale, Shtetet e Bashkuara nuk janë tradicionalisht anti-myslimane në kuptimin fetar apo racial. Kjo nuk është kohë për izolim intelektual, social, politik, ekonomik apo kulturor.

Myslimano-amerikanët duhet të mësojnë nga përvoja e afrikano-amerikanëve. Dikur të skllavëruar, aktualisht janë pjesë e debatit kryesor që zhvillohet në politikën dhe në mediat amerikane.

Beteja e afro-amerikanëve nuk ka përfunduar ende, por ata janë dëshmitarë të një rruge që duhet ndjekur nga myslimano-amerikanët.

Me një përfshirje më të madhe, myslimanët mund ta kuptojnë më mirë e më në thellësi se çfarë do të thotë të jesh amerikan. Jeta nuk është thjesht çështje e pretendimit të të drejtave, por edhe e pasjes së një ndjesie kolektive.

Të gjithë amerikanët, myslimanë, hebrenj, të krishterë, hindu, budistë, ateistë apo agnosticistë, duhet të jenë të vendosur të nxisin një shoqëri të drejtë e pluraliste, që u bën ballë frikash të paarsyeshme.

Pavarësisht kundërthënieve, kudo që ato shfaqen në Nju Jork, Florida apo gjetkë, ne duhet të besojmë te forcat pozitive që veprojnë e janë të qëndrueshme në shoqërinë amerikane. (i.b.)

(http://www.evropaelire.org)

--

Tariq Ramadan: Even now, Muslims must have faith in America

By Tariq Ramadan


Sunday, September 12, 2010; B01

Just a short time ago, Europe seemed to be the part of the West where fears of Islam were most evident, with its bitter controversies over headscarf bans or the construction of mosques in France, Germany, the Netherlands and Switzerland. Yet in recent weeks, America's relationship with Islam appears to have changed. The battle over a planned Islamic community center near Ground Zero in New York and the proposed burning of the Koran by a Florida pastor have revealed similar worries, and journalists and intellectuals (including, ironically, European ones) have been quick to describe the rise of Islamophobia in America.

Polls show that nearly half of Americans have unfavorable views of Islam, and the fear of this faith in America is undeniable. But is it as simple as xenophobia and racism? I do not believe so. Natural and understandable concerns can be transformed into active rejection and open racism when political discourse and media coverage fan the flames for ideological, religious or economic interests. That is what is happening in America today.

The great majority of Americans do not know much about Islam but nonetheless fear it as violent, expansionist and alien to their society. The problem to overcome is not hatred, but ignorance. The challenge for Muslims in America is to respect the fears of ordinary people while resisting the exploitation of those fears by political parties, lobbies and sectors of the media. To meet this challenge, Muslims must reassess their own involvement, behavior and contributions in American society.

Negative perceptions of Islam are hardly new in the West -- they date back to the medieval age, not to Sept. 11, 2001. In the late 20th century, they were overtly revealed through crises such as the Iranian revolution and the Salman Rushdie affair, which suggested that Islam threatened Western security interests as well as core values such as freedom of expression. More recently, the terrorist attacks on the World Trade Center and the Pentagon (as well as in Bali, Madrid and London) as well as the Danish cartoon fiasco only appeared to confirm to many in the West that Islam is an enemy, forever estranged from them. The wars in Afghanistan and in Iraq and the ongoing Israeli-Palestinian conflict feed the same fears.

New domestic realities in Europe and America also deepen these negative feelings. The increased visibility of Muslims -- through clothes, mosques, even skin color -- shows that Western societies are changing, and such change is often frightening. Homogeneous identities, whether real or imagined, are becoming blurred as Americans and Europeans wonder about the future of their nations and cultures.

The Muslim presence is also often conflated with larger debates over immigration. The United States' future is bleak without immigrants to help sustain the economy, but there is a deep cultural and psychological resistance to this inescapable reality. This affects not only Latinos, but also Muslims who already are and will increasingly become part of American society.

If we add to these factors the general instability associated with war and with the economic downturn, we get a picture of an identity crisis of sorts in America, and of how a nation of immigrants founded on freedom of expression and religion can now be torn by doubt, mistrust and fear. Little wonder that the presence of Muslims is generating alarm and almost outright rejection.

American Muslims must understand the sources of this fear and must behave accordingly. Whatever the tainted atmosphere today, the United States is not inherently anti-Islam in a religious sense or anti-Muslim in a racial sense. It is time for Muslims not to be on the defensive, to stop apologizing for being Muslims and to be more assertive about their values, duties, rights and contributions to the society in which they live. This is not a time for intellectual, social, political, economic or cultural isolation.

The new Muslim Americans (mainly coming from the Middle East or Asia) should learn more from the historical experience of African Americans, both Muslims and non-Muslims. Once enslaved and denigrated in the United States, they are now involved in all the mainstream American debates and activities, whether education, justice, politics, culture, arts or sports. Their struggle is far from over, but they show the way forward for American Muslims. With more active involvement, Muslims can get a deeper sense of what it means to be American, to feel more confident, to communicate and interact with their fellow citizens. Life is not only about rights to be claimed but also about collective sensibilities to be felt. It is possible to protect one's rights while at the same time acknowledging and understanding the concerns of others.

This leads us into the major debate of the moment for Islam in America. No doubt, it is the legitimate right of Muslims to build a community center near Ground Zero. Yet, I believe it is not a wise decision, considering the collective sensitivities in American society. This is a moment to go beyond rights and reach for the common good: To build it elsewhere, if possible, would be a sensible and symbolic move. Doing so does not mean we must accept the false premise that Islam is responsible for 9/11, and it does not mean sacrificing one's rights to the populist, neoconservative and religious fundamentalist voices that seek to transform the issue into a new clash of civilizations.

All Americans -- be they Muslims, Jews, Christians, Hindus, Buddhists, atheists or agnostics -- who are determined to promote a just and pluralistic society should resist today's irrational fears. And as I watch not only the battle in New York but also the reaction to the Rev. Terry Jones's threat to burn the Koran in Florida on the Sept. 11 anniversary, I feel optimistic. We have seen Jewish and Christian representatives, as well as intellectuals and artists from across the political and religious spectrum, express support for the Islamic center because it would help bridge religions and citizens. These voices, in their diversity, represent both an evolution and an affirmation of America, and they must be heard and valued. The overwhelming condemnation of "Burn a Koran Day" might have been motivated partly by its potential consequences for U.S. soldiers in Afghanistan (as Gen. David Petraeus warned about), but it is clear that many Americans think such a disrespectful act would cross an unacceptable line. Once again, we heard a diversity of voices calling for respect and dignity.

American society, including Muslims, faces a choice: It can be driven by mistrust, fundamentalism and populism, or it can rely on constructive religious and civic organizations working for a better common future. The Muslim struggle for respect, justice and understanding has just started in the United States, and Muslims won't win it on their own. Fortunately, the country is full of formal and informal alliances of people of good will promoting pluralism and ready to support them. This work is not easy, and it will take much time, determination and courage. But whatever controversies may rage in New York, Florida or elsewhere, we should trust the enduring, positive forces at work in American society.

-

Tariq Ramadan, a professor of contemporary Islamic studies at St. Antony's College at Oxford University, is the author of "The Quest for Meaning: Developing a Philosophy of Pluralism." His most recent Outlook essay, "Why I'm banned in the USA," appeared in October 2006.

(http://www.nytimes.com)

www.voal-online.ch


Rating (Votes: )   
    Comments (0)        Dërgoja shokut        Printo


Other Articles:
AZEMI, DISIDENTI I LINDURNga SKËNDER BUÇPAPAJ (09.12.2010)
BISEDIMET PRISHTINË-BEOGRAD DHE STATUSI I KOSOVËSNga FATON BISLIMI (09.12.2010)
FIDEL CASTRO: SISTEMI KOMUNIST KUBAN KA DËSHTUARNga FRANK SHKRELI (09.11.2010)
SHËRUESET E 11 SHTATORITNga NICHOLAS D. KRISTOF, New York Times (09.09.2010)
MIQËSIA ME VATIKANINNga SKËNDER BUÇPAPAJ (09.08.2010)
KËSHILLI KOMBËTAR SHQIPTARO-AMERIKAN (KKSHA) NDERON ME ÇMIMIN "DUART E SHPRESËS" ISH ZËVENDËS SEKRETARIN E SHTETIT AMERIKAN, AMBASADORIN NICHOLAS BURNSNga FRANK SHKRELI (09.07.2010)
NGA DO T'IA MBASH ZOTI TADIQ?Nga PATRICK MOORE (09.07.2010)
KATEDRALJA E NËNË TEREZËS E BEKUAR NGA RUGOVA SHPREHJE E PASURISË KOMBËTARE DHE EVROPIANENga ELIDA BUÇPAPAJ (09.07.2010)
SUPER-E THYER, SUPER-E KURSYER, SUPER-FUQI?Nga THOMAS L. FRIEDMAN, New York Times dhe International  Herald Tribune (09.06.2010)
VDEKJA E POETITNga SKËNDER BUÇPAPAJ (09.06.2010)



 
::| Lajme të fundit
::| Kalendari
Dhjetor 2019  
D H M M E P S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
 
::| Hot News
PËRMBYTJET NË SHQIPËRI - QEVERIA THOTË SE GJENDJA ËSHTË KRITIKE, KËRKON NDIHMË NGA BRUKSELI
ARVIZU - PRESIM QË DREJTËSIA SHQIPTARE TË DËNOJË TRAFIKANTËT E NJERËZVE
NATO NUK MUND TË NDIHMOJË NË KRIJIMIN E USHTRISË NË KOSOVË
GJERMANIA, FRANCA, BRITANIA E MADHE, HOLLANDA DHE DANIMARKA KUNDËR STATUSIT TË VENDIT KANDIDAT PËR SHQIPËRINË
THAÇI PARALAJMËRON ZGJEDHJEN E PRESIDENTIT GJATË JAVËS SË ARDHSHME
MISIONI MISHELËNga MICHELLE OBAMA, Newsweek
BABAI E NJEH MË MIRËNga THOMAS L. FRIEDMAN, New York Times
NATO dhe BE borxhlinj ndaj Kosovës ?Nga Elida Buçpapaj

 
VOAL
[Shko lart]